Die Hervormer

Ons belydenisskrifte – drie van baie

Die Hervormde Kerk onderskryf drie belydenisskrifte: die Nederlandse Geloofsbelydenis, die Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls. Die belydenisskrifte staan bekend as die drie formuliere van eenheid.

Min mense is egter bewus daarvan dat ons belydenisskrifte drie van baie is. In die tyd van die Kerkhervorming het daar elke paar jaar ’n nuwe belydenisskrif die lig gesien. Dit is gewoonlik in verskillende dorpe of streke opgestel.

Ons belydenisskrifte het nie in isolasie ontstaan nie. Die belydenisskrifte is ook nie net deur noukeurige eksegese van die Bybel bepaal nie, maar reflekteer ook iets van hul historiese, sosiopolitieke en kerklike konteks. Die verskillende belydenisskrifte is ook oor en weer gebruik en het mekaar wedersyds beïnvloed.

Read more ...

Die Sinode van Dordrecht van 1618-1619 (Deel 6)

In hierdie aflewering word die Dordtse Leerreëls Hoofstukke 3 en 4: Die verdorwenheid van die mens, sy bekering tot God en die wyse waarop dit plaasvind (artikels 1-17) bespreek.

Die rede waarom hierdie twee hoofstukke saam behandel word, is in reaksie op die Remonstrante wat in hul artikel 3 gestel het dat geloof ’n gawe van God is, maar daarna in artikel 4 tog beweer dat die mens genade kan teenstaan, waardeur die menslike komponent ’n veel groter aksent ontvang het.

Read more ...

Wat glo ons? (Waarom het ons belydenisskrifte?)

Op 31 Oktober 1517 het Martin Luther sy 95 stellings teen die kerkdeur in Wittenberg vasgespyker. Dit word algemeen aanvaar dat die optrede van Luther die begin van die Kerkhervorming verteenwoordig, alhoewel daar reeds voor Luther bepaalde kragte in die Europese samelewing aan die werk was wat die Kerkhervorming moontlik gemaak het.

Tydens die Nasionale Sinode van die Nederlandse Hervormde Kerk te Dordrecht (1618/1619) is die Dordtse Leerreëls geformuleer, en dit kan as die afsluiting van die Kerkhervorming beskou word.

Die Kerkhervorming beslaan ’n tydperk van ongeveer 100 jaar (1517-1619). Dit was ’n tyd van radikale en ingrypende verandering op kerklike, sosiopolitieke en ekonomiese gebied. Dit was ook ’n tyd van worsteling om tot ’n regte verstaan van die evangelie van Jesus Christus te kom. Hierdie worsteling om die Skrif en evangelie reg te verstaan, het daartoe aanleiding gegee dat die Reformatoriese kerke in Duitsland, Switserland, Frankryk, Hongarye, Engeland en Nederland talle belydenisskrifte geformuleer en gepubliseer het.

Read more ...

Die Sinode van Dordrecht van 1618-1619 (Deel 5)

In hierdie aflewering word die Dordtse Leerreëls Hoofstuk 2: Die dood van Christus en die verlossing van die mense deur sy dood (artikels 1-9) bespreek.

Hiermee volg die tweede hoofstuk as reaksie van die Sinode teen die dwalinge van die Contra-Remonstrante. God is nie alleen barmhartig nie, maar ook regverdig. Die sonde eis dat die sondaar nie alleen aan tydelike strawwe onderworpe is nie, maar ook aan ewige strawwe na liggaam en siel. Alleen as daar aan die geregtigheid van God voldoen is op juridiese gronde, kan aan die straf ontkom word. Die hoofstuk begin met ’n uiteensetting van die geregtigheid van God.Dit is ook soos gevind word in die Heidelbergse Kategismus (Sondae 4 en 5) waarin die verlossing van die mens begrond word op die geregtigheid van God (artikel 1).

Read more ...

Wat glo ons? (Ek glo ’n heilige, algemene kerk)

Soos in ’n vorige aflewering aangetoon, het dit in die tweede helfte van die vierde eeu na Christus algemene praktyk geword om ’n geloofsartikel oor die kerk by die kerklike belydenisse in te sluit. Die Belydenis van Nicea en die Apostoliese Geloofsbelydenis het albei aan die einde van die vierde eeu ’n artikel oor “die kerk” bygekry. Waarom sou dit so wees?

Eerstens het dit te doen gehad met die vinnige geografiese en numeriese uitbreiding van die kerk na die Edik van Milaan (313 nC) en die beskerming wat die Romeinse keiser die kerk gebied het. Daar was Christelike gemeentes van Indië in die ooste tot Brittanje in die weste, van Ethiopië in die suide tot Germanië in die noorde. Die handhawing van kerklike eenheid in leer en lewe, asook die verband tussen die algemene en plaaslike kerke, het toenemend problematies geword.

Read more ...