Die Hervormer

My ware en valse self

Skrywer GysElsWat sal ons die “ding” noem wat elke keer maak dat ek anders dink en doen en sê as wat eintlik van ’n kind van God verwag sou word? Hoekom sê Paulus in Romeine 7: 19 dat hy maar elke keer weer die goeie wat hy wil doen, nie doen nie, maar die slegte wat hy nie wil doen nie, dit doen hy wel?

 

 

Willem Nicol praat van ekkigheid. Richard Rohr en Tomas Merton gebruik die term valse self of klein selfie. Die valse self is die “ek” wat my waarde in die lewe en voor God in valse waardes soek. My valse self dink en doen en glo: Ek het (net) waarde – wanneer ek kan; wanneer ek besit; wanneer ek behoort.

Read more ...

Die vyf Solas

Die vyf Solas van die Reformasie in die 16de eeu berus grotendeels op die teologie van die apostel Paulus in sy verskillende briewe aan die gemeentes.

1. Sola scriptura – die Skrif is die enigste bron en maatstaf van geloof.
2. Sola gratia – genade is die enigste grondslag van redding.
3. Sola fide – geloof is die enigste maatstaf van verlossing.
4. Solus Christus – Christus is die enigste redder.
5. Soli Deo gloria – alle eer vir ons heil kom alleen aan God toe.

’n Mens kan sê dit is die vyf pilare van reformatoriese teologie en word onderskryf deur die meeste kerke van die Reformasie, ook die drie Afri­kaanse susterskerke. Daarmee word beklemtoon dat die mens geen aanspraak kan maak op eie meriete voor God nie, aangesien ons in ons wese bedorwe is vanweë die sonde.

Read more ...

Kontekstuele teologie of teologie in konteks?

Dit is verbasend dat die onderwerp van kontekstuele teologie slegs sydelings in teologiese opleiding ter sprake kom, terwyl dit so ’n ernstige strydpunt was sedert die 1970’s. By die beoordeling daarvan is die eerste vraag wat beantwoord moet word: Wat behels kontekstuele teologie?

In ’n vroeë artikel (1985) wat uitloop op sy gelyknamige, meer uitgebreide werk, Models of contextual theology (Maryknoll: Orbis, 2004), beskryf Stephen Bevans kontekstuele teologie as ’n manier van teologiebeoefening wat vier dinge in ag neem: die gees en boodskap van die evangelie; die tradisie van die Christene; die kultuur van ’n spesifieke volk of streek; en sosiale verandering in daardie kultuur vanweë tegnologiese vooruitgang enersyds, en die stryd om geregtigheid en bevryding andersyds.

Read more ...

Die betekenis van die opstandingsverhaal

Die kerk het sewe Sondae toegewys vir nadenke oor die opstanding, want die opstanding is die groot nuus, die unieke van daardie gebeure. Baie mense het gesterf, vele deur kruisiging. Niemand het opgestaan nie, behalwe Jesus. Daarom, sê Paulus, is die opstanding eintlik die kern van die boodskap oor Jesus.

Die inligting wat ons uit die Evangelies kry oor die opstanding van Jesus is teenstrydig. Daar was engele wat eerste berig het van die opstanding toe die vroue die leë graf vind en die doeke waarmee Jesus toegedraai was. Maria het vir Jesus in die tuin gesien, maar Hom nie herken nie; so ook het die dissipels wat visgevang het Hom nie herken nie. Die Emmausgangers het ure lank op die pad saam met Hom gestap, maar Hom nie herken nie. Die dissipels het die berig gehoor, maar wou dit aanvanklik nie glo nie. Tomas wou aan Jesus se wonde vat voor hy sou glo.

Read more ...

Ons mitologiese bestaan

Dit kom voor asof mense nie kan bestaan sonder mites nie. Daar is ’n direkte verband tussen die sinvolheid van lewe en die reikwydte en diepte van die lokale mitologie. Selfs rasionele denke word dikwels oorwoeker deur mitologiese aannames.

Waarom is dit dat mense wat soek na vaste grond vir hul lewe dikwels die logiese bevindinge en feite van die alledaagse lewe verontagsaam en hulle eerder verlaat op die mites uit die verre verlede?

Read more ...