Die Hervormer

Jesus – die verheerlikte of die gekruisigde?

In die aanloop tot en tydens die 71ste Algemene Kerkvergadering weet ons almal dat ons tans in die Hervormde Kerk tye van groot aanvegting beleef. Wat staan ons te doen?

In die San Marco-museum in Florence is daar ’n merkwaardige skildery van die 15de-eeuse kunstenaar Fra Angelico. Dit is ’n uitbeelding van die verheerliking van Christus op die berg waarvan ons in Markus 9: 2-8 lees. Die Christus-figuur, wat die fokuspunt vorm, vul feitlik die hele skildery. Hy staan met uitgestrekte arms daar, omring deur ’n hemelse wit lig. Op die rand van die skildery – letterlik as randfigure – sien ’n mens die verskrikte dissipels: Petrus, Jakobus en Johannes.

Lees verder...

Wat bind ons saam?

As ek die vraag Wat bind ons as Hervormers saam? in 1970 in my eerste gemeente aan lidmate sou vra, sou ek waarskynlik een van verskeie antwoorde gekry het.

  • Ek is as Hervormer gebore en getoë. My voorgeslagte en familie is almal Hervormers. 
  • Die Hervormde Kerk is my geestelike tuiste. Ek sal moeilik in ’n ander kerk kan tuis voel.
  • Die Hervormde manier van preek word gekenmerk deur deeglike eksegese en uitleg van die Skrif.
  • Die eie aard van die Hervormde Kerk blyk ook uit die feit dat kerkraadslede strikkies dra en die dominee ’n toga en beffie aantrek vir die erediens.
  • Ons gebruik Nagmaal voor by die Nagmaaltafel en drink almal uit die beker.
  • Al die gemeentes gebruik ’n eenvormige liturgie, en daarom voel ek tuis in enige gemeente van die Kerk.
  • Die Hervormde  Kerk se eredienste getuig van orde, gewydheid en eerbied vir God.
  • Die Hervormde Kerk se noue verbintenis met die Afrikanervolk en die handhawing van Artikel 3 (van die ou Kerkwet) is deel van die Kerk se identiteit.

Lees verder...

Bartolomeusnag, narratiewe en verkondiging

Kerklike verkondiging kan nooit in isolasie geskied nie. Die kerk het tog die opdrag om die evangelie van Christus in die wêreld te verkondig. Gevolglik is daar eintlik niks wat nie onder die kerklike verkondiging gestel behoort te word nie.

Een van die eienaardigste kenmerke van die NHKA die afgelope dekades was die wekroep dat daar tog net nie politiek gepreek moet word nie. Dit was waarskynlik die gevolg van die politieke verdeeldheid in die Afrikanerdom, maar dalk ook die gevolg van baie se onvermoë om rustig oor beginselsake te debatteer. Die vraag is of hierdie narratief – in die Kerk preek ons nie politiek nie – die korrekte was.

Lees verder...

Kom ons bou!

Ek het hulle toe vertel hoe my God sy goeie hand oor my gehou het en wat die koning vir my gesê het. Hulle het gesê: “Kom ons bou!” en hulle het die goeie werk aangepak. (Nehemia 2: 18)

Met ’n kerkskeuring agter die rug, ’n herskryfde Kerkorde wat goedgekeur moet word, ’n Algemene Kerkvergadering wat voorlê en gesprek oor die volhoubaarheid van kerkwees en nog ander sensitiewe sake wat gevoer moet word, kan ’n mens net hoop dat die Hervormde Kerk baie mooi sal nadink oor die pad vorentoe. Teen die agtergrond van ’n al hoe kleiner wordende Kerk en die verligte denke van die tyd waarin ons leef, is dit nou meer as ooit tevore belangrik dat die Hervormde Kerk sal seker maak dat die fondament van ons kerkwees die evangelie is en niks anders nie.

Lees verder...

Ek en die Heilige Gees

Ek en die Heilige Gees – dit is die tameletjie. Ons Hervormers het die geneigdheid om nie juis veel te sê oor die Heilige Gees nie. Ons bely ons geloof in die Heilige Gees elke Sondag, ons hoor miskien naby aan Pinkster en Drie-eenheidsondag ’n preek oor die uitstorting van die Gees, ons doop in die Naam van die Vader, Seun en Heilige Gees, en ons dominees seën ons darem elke Sondag met die Drie-eenheid.

Vir baie mense is dit dalk genoeg, maar dan hoor ons van die NG Kerk (en ander kerke reg oor die wêreld) se tien dae lange Pinkstervieringe. Tien dae lank vier hulle die uitstorting van die Heilige Gees, die Trooster, die Voorspraak, die Helper. Vir hulle is Pinkster net so belangrik as Kersfees en die Paasgebeure.

Lees verder...